sessizliğin tarifleri 1

yılın ilk karı yağdığında,
aldığın derin nefesin
içindeki büyük boşluktaki kimsenin
duymadığı yankısı...

iz

hayatımda en beceremediğim şey; UNUTMAK.
her nefeste kalbime bir şeyler batarken hem de.
bu daha önce hiç bulunmadığın şehir
of çekişlerim
ve hatta
kendi kokum
ve çenemin altındaki sakallarım bile
yalnız seni hatırlatırken
bir düşün.


belki kolaydır koşturmak düşüncelerini
diyardan diyara
bana uğramasınlar diye
oyalanıp durmak anlamsızlıklarda

ama ya silmek izlerimi üstünden?

silebilir misin gözyaşlarını silen başparmağımın yanağında bıraktığı izi?

ve kolay mı sanırsın silmek
bir insandan arda kalanları
kalbindeki parmak izlerini mesela
sadece bir kez tutabildiğin elinden kalan
o belli belirsiz ıslaklığı avucundan
ve hatta
usulca yanağından kayan
bir göz yaşının geride bıraktığı
hemen şimdi kurur sanılıp
hiç kurumayan izini?

deniz

bir deniz hasreti ki sorma
hiçbir kadın kokusu dolduramadı
boşluğunu kokusunun
çaresi yok bir özlem, her nefeste
bir umut,
olur ya
egeden kopup gelmiş
firari bir meltemi soluyup
iyot kokusu üflüyorum bozkıra
ne olur tüm denizler sevda koksa
sevdalar deniz...

sessizliğin farklı tarifleri var
her biri ayrı bir sızıyla yazılmış

Hükümsüz

kaybettiğim mısralarım var,
bir kafa karışıklığı sırasında unuttuğum,
dilimin ucundayken
bir kalp ağrısıyla yutkunduğum,
biri emanetti çok eski bir dosta,
geride kalan sızısıdır,
diğerini unuttum bir tanıdıkta
ondan yadigardır bu şaşkınlık avuçlarımda
yollara dağılanları saymıyorum
ki adettendir eksilmek onca sürgünde ve kaçışta

ama inan
en güzel ikisi sende kaldı...

Yara

kana bulanmış kelimelerden kurtulamıyorum

bir kere başladı mı sonu gelmiyor gerçekten

birbirini takip eden, 

bir öncekini kapatmak için hep daha da büyüyen yalanlar gibi,

her seferinde bu son kadeh diye diye dibine vurulmuş

bitmeyen bir sarhoşluk gibi,

ya da kurtulmaya çalıştıkça daha da karanlıklaşan

zifiri bir yalnızlık gibi

sen bunlardan habersiz "sus" diyorsun ya bana

"canımı yakıyor sözcüklerin" diyorsun

"sen konuştukça benim boğazım düğümleniyor, nefes alamıyorum"

diyorsun,

bilmiyorsun

dudaklarımdan çıkmıyor,

yaramın üzerine bastırdığım  

ellerimin arasından sızıyor kelimeler

durmuyor...